|
||||||
ผนังที่
๔ (ภาพที่ ๒) |
||||||
ในภาพนี้เป็นตอนอิเหนารบกับท้าวกะหมังกุหนิง
ภาพการที่ม้าเข้าหากันเป็นลักษณะนาฏลักษณ์ เห็นโขดหินและต้นไม้
โดยเฉพาะต้นไม้ในสมัยนี้มักจะระบายสีแก่เป็นโครงส่วนใหญ่ แล้วใช้พู่กันแตะสีหมาดๆ
แต้มแตะให้เป็นแสงจับพุ่มไม้ โดยใช้เทคนิคแบบเดียวกับการประเปลือกกระดังงา
และวาดแบบคติใหม่คือจะเขียนต้นไม้ลำต้นตรง ระบายสีจางๆ ในต้นไม้ที่อยู่ไกลออกไปและต้นไม้จะวาดเล็กลงตามลำดับใกล้ไกล
นับว่าเป็นความแปลกใหม่ของทิวทัศน์ที่เขียนให้เป็นไปตามสมัยนิยม สำหรับภาพกลุ่มที่ดูเด่นวาวขึ้นมาจากพื้นเป็นสีเข้มแบบนี้
ก็ดูจะเป็นเทคนิคพิเศษของศิลปะสมัยรัชกาลที่ ๔ |
||||||
|
||||||
|