|
||||||
ผนังที่
๖ (ภาพที่ ๒) |
||||||
ภาพทิวทัศน์นั้นจิตรกรท่านยังคงนิยมเขียนภาพแบบมองจากตานก แต่ท่านก็ฉลาดยักเยื้องเขียนให้ดูใกล้ไกลแบบผลักระยะชนิดมีหลักเกณฑ์ของเปอร์สเปคตีฟ เขียนต้นไม้ลำต้นตรงๆ แบบฝรั่ง เขียนน้ำเรียบๆ ไม่ตัดเส้นเป็นลูกคลื่นแบบภาพเขียนรุ่นเก่า ต้นไม้ริมตลิ่งกับชายเฟือยและชะง่อนหินดูกลมกลืนกันดี กลุ่มคนที่อยู่ไกลออกไปขนาดจะเล็กลง สะพานที่ทอดข้ามลำคลองพยายามเขียนส่วนที่ใกล้ตาให้ผายใหญ่ แล้วเรียวลงไปตามจุดที่ดูห่างไกลออกไป ความสงบนิ่งของภาพทิวทัศน์ที่เขียนตามคติใหม่ช่วยให้ท่านนายช่างศิลป์จิตรกรได้สำแดงอารมณ์อันสงัด แม้สายลมจะรำเพยพัดยอดพฤกษาให้เอนลู่ไปบ้างก็ดูกระดิกพลิกพริ้วไปตามธรรมชาติ มีชีวิตชีวาแอบแฝงอยู่ |
||||||
|
||||||
|