|
|
|
 |
| ๓. สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (ยัง เขมาภิรตมหาเถร) |
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ ( ยัง เขมาภิรโต ) วัดโสมนัสวิหาร เป็นสมเด็จพระมหาวีรวงศ์องค์แรกของ ประเทศไทยที่ได้รับพระราชทานตำแหน่งนี้ ท่านเป็นพระมหาเถระที่มี ความรู้แตกฉานในพระไตรปิฎก เป็นนักปราชญ์แห่งยุคและเป็นพระธรรมถึกเอกที่มี อาจารสมบัติที่น่าประทับใจ ที่น่าเลื่อมใส ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าคณะใหญ่ฝ่ายเหนือ และนับเป็นสมเด็จที่ทรงเกียรติคุณ ควรแก่การเคารพบูชามากองค์หนึ่งแห่งยุคกรุงรัตนโกสินทร์
ชาติภูมิ
สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ วัดโสมนัสวิหาร มีนามเดิมว่า ยัง ฉายา เขมภิรโต บิดาเป็นคนจีนนอก ชื่อ ยี่ มารดาชื่อ ขำ สกุลข้าง มารดาของท่านเป็นข้าหลวงเดิม ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านเกิดในสมัยราชการที่ ๔ ในกรุงเทพมหานคร เมื่อวันพฤหัสบดี เดือน ๑๒ ขึ้น ๑๓ ค่ำ ปีกุล พุทธศักราช ๒๓๙๔ เมื่อท่านคลอดมานั้น ได้นอนแน่นิ่งไปบิดามารดาของ ท่านสำคัญว่าสิ้นชีพแล้ว จึงปรารภกันว่าจะเอาลงหม้อขนัน ( หม้อสำหรับใส่ศพเด็ก ) ป้าของ ท่านเข้าไปดูเห็นว่ายังมีชีวิตอยู่ จึงร้องขึ้นว่า "ยังมีชีวิตอยู่" อาศัยเหตุนี้ท่านจึงได้นามว่า "ยัง"
|
การศึกษาเมื่อเยาว์วัย
เมื่อท่านเจริญวัยขึ้น มารดาของท่านได้เป็นครูฝึกสอนอักษรสมัยให้เอง จนอายุได้ ๑๑ ขวบ มารดาของท่าน ก็ได้ถึงแก่กรรมจากไป เล่ากันมาว่า เมื่อมารดาของท่านสิ้นชีพแล้ว บิดา ของท่านซึ่งเป็นชาวจีนนอก ได้ส่งตัวท่านไปเมืองจีนเพื่อศึกษาในประเทศจีน แต่ท่านไม่อยากไป ดังนั้น เมื่อเรือสำเภาออกจากท่า ท่านก็กระโดดจากเรือลงแม่น้ำขึ้นฝั่งไปหาน้า ชายชื่อ สิงห์โต ผู้เป็นญาติทางมารดา น้าชายท่านก็รับเลี้ยงไว้เป็นเวลา ๑ ปี ต่อจากนั้นบิดาท่านก็มารับให้ไปเรียนหนังสือจีนที่ศาลาข้างวัดส้มเกลี้ยง เรียนอยู่ประมาณ ๓ ปี พออายุได้ ๑๔ ปี บิดาก็พาไปฝากเป็นเสมียนทำบัญชีการค้า ของพระเสนางควิจารณ์ (ยิ้ม) อยู่ได้ ปีเศษ พออายุได้ ๑๕ ปี น้าชายที่เคยอุปการะท่าน ได้มารับท่านไปเรียนศาสนธรรมที่ วัดเขมาภิรตารามโดยฝากไว้ที่สำนักของพระครูเขมาภิมุขธรรม (อิ่ม)
การบรรพชาอุปสมบท
เมื่อท่านได้เรียนถึงขั้นสูงขึ้น น้าชายจึงพาไปฝากให้เล่าเรียนที่วัดโสมนัสวิหาร โดยฝากให้อยู่ในสำนักของพระอริยกวี (ทิง) เมื่อเป็นพระครูปลัดของ พระพรหมมุนี (ทับ)ท่านได้ศึกษา พระปริยัติธรรมในสำนักของพระอริยกวี จนอายุได้ ๑๗ ปี จึงได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดโสมนัสวิหาร
| | | |
