|
๒๑. หน้าไหว้หลังหลอก |
| คนไม่ซื่อต่อเจ้า |
นายตน |
| ทำถ่อมกราบไหว้ดล |
ต่อหน้า |
| ลับหลังไม่เห็นหน |
หลอกเล่ห์ ลิงแฮ |
| โทษใส่ตนชั่วช้า |
เช่นนี้ควรไกล ฯ|ะ |
|
|
|
๒๒. ปลูกเรือนคร่อมตอ |
| ปลูกเรือนก่อนไปแจ้ง |
ถิ่นสฐาน |
| ทำคร่อมตอเสร็จการ |
จึ่งรู้ |
| ได้ขอสู่ทำงาน |
สาวบ่าว แล้วนอ |
ทราบว่าคบมากชู้ |
เช่นนี้ตรอมใจ ฯ|ะ |
|
|
|
๒๓. ฆ่าช้างเอางา |
| ฆ่าช้างตัวใหญ่ง้าง |
เอางา มาเอย |
| ไม่แล่เถือมังษา |
ทุ่มทิ้ง |
| ทำกิจแต่น้อยปรา |
รภใหญ่ เกินนา |
| ทิ้งเกลื่อนกลาดดาตกลิ้ง |
สิ่งได้หนิดเดียว ฯ|ะ |
|
|
|
๒๔. หน้าเนื้อใจเสือ |
| คนโกงหน้าเช่นเนื้อ |
นวลสนิท |
| ใจดั่งเสือมุ่งคิด |
คดร้าย |
| ภายนอกไม่บอกปิด |
ปกชั่ว ไว้แฮ |
| ได้ช่องกลับยักย้าย |
แยบเยื้องปองผลาญ ฯ|ะ |
|
|
|
๒๕. เห็นช้างขี้ขี้ตามช้าง |
| ช้างถ่ายคูธถ่ายด้วย |
ดุจกัน |
| ก้อนใหญ่ไม่เสมอขัน |
แข่งสู้ |
| ตนยศต่ำทำปชัน |
เคียงคู่ ท่านเฮย |
| เทียมที่มียศผู้ |
พ่ายแพ้เปลืองตัว ฯ|ะ |
|
|
|
๒๖. ไม้สั้นรันขี้ |
| ไม้สั้นรันคี่ต้อง |
ติดกระเด็น |
| ใกล้จึ่งเปื้อนเหม็น |
ไม่น้อย |
| สอนพาลห่อนเล็งเห็น |
แห่งชั่ว ตนนา |
| กลับหมิ่นทุ่มเถียงถ้อย |
กล่าวแกล้งหยาบหยาม ฯ|ะ |
|
|
|
๒๗. ขี้ให้เด็กเห็น |
| ถ่ายคูถก้อนใหญ่ให้ |
เด็กเห็น |
| เด็กหมิ่นไม่ควรเป็น |
ข่าวแส้ |
| ทำชั่วไม่อายเหม็น |
เหมือนถ่าย คูถแฮ |
| ความชั่วลือชื่อแท้ |
ดั่งแกล้งแสดงตน ฯ|ะ |
|
|
|
๒๘. เล่นกับหมาหมาเลียปาก |
| เล่นกับสุนักข์ยั่วเย้า |
หยอกคน |
| สุนัขชั่วเลียปากตน |
ล่วงก้ำ |
| ผู้ดียั่วหยอกชน |
ชาติต่ำ |
| ทำล่วงเกินหมิ่นซ้ำ |
ส่อข้อลับขยาย ฯ|ะ |
|
|
|
๒๙. ไม้หลักปักขี้ควาย |
| ไม้หลักปักไว้ที่ |
มูลควาย |
| ไม่แน่นคลอนแคลนขยาย |
ขเยื่อนโย้ |
| คำคนกล่าวพิปราย |
ไม่มั่น คงนา |
| พูตไพล่เผลปดโป้ |
เช่นไม้โอนเอน ฯ|ะ |
|
|
|
๓๐. หมากัดอย่ากัดตอบ |
| สุนัขเห่าคนเห่าสู้ |
เสียงดัง |
| มิใช่กิจอย่าหวัง |
ว่าล้อ |
| คนพาลมุ่งเซซัง |
กรายไหล่ ถูกแฮ |
| อย่าขุ่นเคืองตอบพ้อ |
เลี่ยงลี้หนีเสีย ฯ|ะ |
|
|
|
๓๑. ตีงูหลังหัก |
| ตีงูตีไม่ม้วย |
คราวตี |
| ทำแต่หลังหักทวี |
ยิ่งร้าย |
| ข่มพาลอย่าเสียที |
ทำอ่อน แลนา |
| ไม่อยู่มือกลับป้าย |
ชั่วเปื้อนปะตน ฯ|ะ |
|
|
| |
๓๒. คบเด็กสร้างบ้าน |
| คบเด็กเล็กก่อสร้าง |
บ้านเรือน |
| คงไม่เสร็จเด็กเชือน |
เลี่ยงลี้ |
| การทุกสิ่งเปรียบเหมือน |
แม่นกล่าว ฉะนั้นนา |
| คบเหล่าเด็กเช่นนี้ |
ว่าแท้เสียการ ฯ|ะ |
|
|
|
๓๓. ตกบันไดพลอยโจน |
| ตกบันไดช่วยแก้ |
โจนหนี |
| สู้ไม่ได้พูดดี |
ดั่งแกล้ว |
| โจรลักสิ่งของหนี |
ตามไป่ ปะเฮย |
| พูดว่าให้ทานแล้ว |
เล่ห์นี้ตามเกิน ฯ|ะ |
|
|
|
๓๔. เนื้อไม่ได้กินหนังไม่ได้รองนั่ง |
| กดูกเมียกดูกคู่ชู้ |
ปนกัน |
| ได้ห่อแขวนคอพันธ์ |
ผูกไว้ |
| ภบดาบศชุบพลัน |
เป็นมนุษย์ สองนา |
| สองก็สมสู่ได้ |
เปล่าเก้อผู้เดียว ฯ|ะ |
|
|
|
|
๓๕. มือไม่พายเอาเท้าราน้ำ |
| มือไม่พายไม่พุ้ย |
เพิกเฉย |
| เท้าหย่อนราน้ำเลย |
หน่วงช้า |
| การไม่ช่วยพูดเปรย |
เปรียบกล่าว ขัดแฮ |
| เสียเสื่อมการทุกถ้า |
ห่อนไห้เสร็จประสงค์ ฯ|ะ |
|
|
|
๓๖. น้ำเชี่ยวอย่าเอาเรือขวาง |
| น้ำไหลหลั่งเชี่ยวคว้าง |
แรงโชน |
| เรืออย่าขวางจักโดน |
น่าท้าย |
| การใดไม่อ่อนโยน |
ขวางขัด แข็งนา |
| ไภยจะมีโทษร้าย |
ขุ่นแค้นถึงตน ฯ|ะ |
|
|
| |
|
๓๗. ตีปลาหน้าไซ |
| ตีปลาหวังไล่ให้ |
ปลาไป |
| ปลาตื่นหนีหน้าไซร |
ไม่เข้า |
| ผู้ดักขุ่นขัดใจ |
ว่าใช่ การแฮ |
| ลาภท่านจะมีเว้า |
กล่าวค้านขัดคด ฯ|ะ |
|
|
|
|
๓๘. จับปลาสองมือ |
| คนโลภมากด่วนได้ |
เร็วถือ |
| จับมั่นปลาสองมือ |
มั่นไว้ |
| ปลาลอดเลื่อนพอครือ |
ดิ้นแด่ว โดดแฮ |
| ลาภสิ่งใดมักได้ |
สิ่งนั้นกลับกลาย ฯ|ะ |
|
|
|
๓๙. อุ้มหมูทั้งมุ้ง |
| อุ้มหมูทั้งห่อมุ้ง |
พัวพันธ์ |
| ดูไม่หมายสำคัญ |
แม่นรู้ |
| ตัดสินคู่ความอัน |
ฟ้องกล่าว กันนา |
| พูดไม่แตกหักกะทู้ |
ที่อ้างอำความ ฯ|ะ |
|
|
|
๔๐. แกว่งเท้าหาเสี้ยน |
| อยู่ดีดีแกว่งเท้า |
เที่ยวหา เสี้ยนเฮย |
| เสี้ยนยอกเจ็บบาทา |
ที่เสี้ยน |
| ความผิดไม่มีหา |
ความใส่ ตนนอ |
| ไภยทุกข์เกิดทรัพย์เหี้ยน |
โศกเศร้าเพราะตน ฯ|ะ |
|
|
|
|
| |
|
|