๖๑. ลากหนามจุกช่อง

ลากหนามจุกช่องนี้ อุปมา ไว้แฮ คือผิดทำไว้หา เหตุกั้น ชิงฟ้องก่อนความมา หมายกล่าว แก้นา เป็นโจทก่อนเพือคั้น คัดข้อสำนวน ฯ|ะ

๖๒. เข้าป่าจวนค่ำ

เข้าป่าจวนค่ำต้อง ด่วนเดิน รีบเร่งอย่าทำเลิน เล่อช้า อายุศม์แก่จาเมิน ศุขชั่ว นี้นา จงหมั่นเพียรกลั่นกล้า บาปล้างสร้างกุศล ฯ|ะ

๖๓. ไม่เห็นกระรอกอย่าโก่งหน้าไม้

ไม่เห็นรอกโก่งน่าไม้ มองยิง สายหย่อนเปล่าเหนื่อยจริง จรดจ้อง คอยลาภยศทรัพย์สฤง ฆารก่อน อวดแฮ มุ่งเปล่าไปได้ต้อง ิติถ้อยเยาะหยัน ฯ|ะ

๖๔. อย่าข่มโคขืนให้กลืนหญ้า

วัวไม่กินหญ้าอย่า ข่มเขา ทำใช่การตนเอา แต่ได้ หญิงชายหมู่ชนเมา มัวสิง รักษ์เฮย ของอื่นจะขืนให้ ่ท่านต้องตามปสงค์ ฯ|ะ

๖๕. เติมเชื้อไฟ

เอาฝอยใส่เพิ่ม ช่วยไฟ น้อยก็พลอยลามไป มากร้อน โกรธน้อยร่ำพิไร เรื่องผิด ยุเฮย ทำโกรธให้มากซ้อน สิบข้าคำเสิม ฯ|ะ

๖๖. หัวล้านได้หวี

ศีรษะล้านเลี่ยนโล้น แดงสี อยากแต่งผมได้หวี จ่อจ้อง คลำผมไม่พบมี หมายเปล่า ไปเฮย ได้สิ่งของไม่ต้อง ที่ใช้อย่าหวัง ฯ|ะ

๖๗. ตาบอดได้แว่น

ตาบอดปิดที่แก้ว ตาสลาย ได้แว่นตาคิดหมาย ใส่แก้ สวมแว่นเพ่งดูลาย- มือห่อน เห็นแฮ ยศไม่มีจนแท้ สิ่งได้เกินตัว ฯ|ะ

๖๘. เป่าหอยโข่ง

พราหมณ์คนป่าไม่รู้ จักสังข์ หอยโข่งคิดว่าดัง เป่าได้ ผิดชอบห่อนคิดระวัง ว่ากล่าว แซ่แฮ ถ้อยกล่าวติเตียนไท้ ร่มเกล้าจอมสถาน ฯ|ะ

๖๙. ไม่เห็นน้ำอย่าตัดกระบอก

ไม่เห็นน้ำตัดไม้ ทำกระบอก ก่อนนา น้ำไม่มีสักจอก เหนื่อยค้าง หมายลาภที่ไกลออก ชวนเพื่อน ขบฤา พูดอวดมั่งมีอ้าง เอิบเอื้อมห่อนไกล ฯ|ะ

๗๐. หักด้ามพร้าด้วยเข่า

หักด้ามพร้าด้วยเข่า คิดผิด ไม่หักได้ดั่งจิตต์ เข่าค้ำ ทำการหักโหมกิจ เกินเหตุ นั้นนา การก็ไม่เสร็จซ้ำ เจ็บแค้นภายหลัง ฯ|ะ

๗๑. ไม้ซีกงัดไม้ซุง

ไม้ซีกบางอย่าได้ คัดซุง ใหญ่นา หักแน่หมายจักพยุง ต่อต้าน ผู้น้อยไม่อาจจูง ชักสั่งสอนนา ยศใหญ่ใครคัดค้าน ป่นปี้แหลกเหลว ฯ|ะ

๗๒. เตี้ยอุ้มค่อม

คนมีกายต่ำเตี้ย ่เล็กนัก อุ้มค่อมคนค้ำชัก ถ่อมแท้ วาสนาต่ำมารัก ร่วมเสน่ห์ สนิทเฮย กับที่ต่ำพงศ์แก้ เรื่องร้อนห่อนหาย ฯ|ะ

๗๓. พุ่งหอกเข้ารก

ถือหอกพุ่งปล่อยทิ้ง ที่รก เลยร่วงละให้ตก ไม่เอื้อ คำคนกล่าวผันผก เหลวเรื่อย ไปนา พูดไม่มีเอื้อเฟื้อ เพื่อพ้นตนเสีย ฯ|ะ

๗๔. กลิ้งครกขึ้นเขา

ทำความชอบไว้เพื่อ หวังผล กายเหนื่อยพากเพียรยล เยี่ยงรู้ กลิ้งครกใหญ่ขึ้นบน เขาท่าน เปรียบแฮ ยากยิ่งลำบากสู้ หมั่นกลิ้งโดยเพียร ฯ|ะ

๗๕. ตีงูให้กากิน

ตีงูทำเหยื่อให้ แก่กา กาอิ่มใช่การพา เหนื่อยแท้ สืบความเที่ยวฟ้องหา เหตุชั่ว ชนกัน ผู้อื่นจะชนะแพ้ ห่อนได้ปรับไหม ฯ|ะ

๗๖. เหยียบเรือสองแคม

คนเหยียบเรือสองฝ่ายข้าง แคมเรือ ผันผ่อนเอียงค่อยเจือ ถ่วงไว้ โลภลาภวาบความเหลือ เล่ห์ล่อ คนนา ทรัพย์เร่งรีบโจทก์ได้ แค่นคั้นจำเลย ฯ|ะ

๗๗. เหยียบเต่าสองตีน

สองเท้าเหยียบเต่าไว้ เต็มบาท เหยียบแน่นไม่อาจ ออกได้ ความรักจับมั่นมาตร หมายแม่น ในเฮย หนึ่งทรัพย์กู้ยืมไว้ แม่นแท้มีกรรม ฯ|ะ

๗๘. วัวหายล้อมคอก

โคหายหมดคอกแล้ว ระลึกถึง ผิดนา เศร้าจิตต์คิดรำพึง เพื่อกั้น ล้อมคอกผูกมัดรึง สั่งมั่น คงแฮ ตนและทรัพย์ยับนั้น ชั่วแล้วกินไฉนฯ|ะ

๗๙. ตักน้ำรดหัวสาก

น้ำรดสากชุ่มชื้น พลันหาย ไหลไม่ขังชลสาย เสื่อมแห้ง สั่งสอนหมู่หญิงชาย ชนโง่ เขลาแฮ โทษที่สอนยากแกล้ง ต่อแย้งห่อนตาม ฯ|ะ

๘๐. จับช้างกลางแปลง

จับคเชนทร์เถื่อนคล้อง กลางแปลง ช้างใหญ่เหลือเรี่ยวแรง เหนี่ยวรั้ง จับผิดแก่คนแข็ง คำกล่าว คดีนอ หลักไม่มีมักพลั้ง เพลี่ยงแล้วเสียความฯ|ะ

หน้า๑ / หน้า๒ / หน้า๓ / หน้า๔ / หน้า๕ / หน้า๖