เมื่อพระเวสสันดรทรงบริจาคช้างปัจจัยนาค ให้แก่พราหมณ์ เมืองกาลิงครัฐไปแล้ว. ชาวเมืองสีพีก็โกรธ ให้เนรเทศพระเวสสันดรไปอยู่ที่เขาวงกต. พราหมณ์ชูชก เดินทางไปของสองกุมาร คือกัณหาและชาลีมาเป็นทาสรับใช้.

    ตอนหลังพระเจ้าสญชัยได้ไถ่ตัวหลานทั้งสองมาและนำกองทัพมารับพระเวสสันดร
และพระนางมัทรีกลับสู่พระนครสีพีตามเดิม. ส่วนชูชกนั้นได้สมบัติมาก กินจนไม่ยั้ง
อาหารไม่ย่อย จึงเสียชีวิตลง. สุดท้าย สมเด็จพระผู้มีพระภาคเจ้าก็ตรัสว่า
“พราหมณ์ชูชกในกาลนั้น ก็คือภิกษุเทวทัตในกาลนี้นั่นเอง.

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เล่ม ๔ ภาค ๓ หน้าที่ ๘๑๔